بـــرهنه در بـــاد

جامانده ای در مرز جغرافیایی جنون

بمان !

رفتي كه من ز دوري تو خون جگر شوم 

راهی دگر نشان بده تا دربه در شوم

ای غم ،پناه ده تو من بی قرار را

 مگذار پيش چشم تو ؛ من شعله ور شوم

از ابر عشق و رحمت خود بر دلم ببار 

سيلاب ها .... كه پاك شوم ، تازه تر شوم 

چیزی نمانده است كه کافر شوم ببين!

بگذار پيش زلف تو از اين بدتر شوم

بگذار تا ترانه شوم در دهان باد 

هر نيمه شب كه با غم تو همسفر شوم

 

   + مسیح اسمعیلی ; ٥:۱٩ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۳٠ اردیبهشت ۱۳۸٦
comment نظرات ()

ويرايش شاعرانه (دوستی عزيز)

جامم از باده تهی مانده شرابم بدهید

                                  تشنگی می چکد از روی لب ...آبم بدهید

اشک می بارد واز عشق خرابم امشب

                                              ماهتابی که رهاند ز نقابم بدهید

تشنه ام تشنه ات ای مرگ تو دریاب مرا 

                                            اضطراب عدمم ... فرصت خوابم بدهید 

   + مسیح اسمعیلی ; ٧:۱٠ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٢٧ اردیبهشت ۱۳۸٦
comment نظرات ()

 

جامم از باده تهی است ... شرابم بدهید

                                         تشنگی می چکد از روی لبم ...آبم بدهید

اشک می بارد واز عشق خرابم

                                           دراین تاریکی شب ... مهتابم بدهید

 مست شدم.... بی تو مگر ممکن نیست

                                                 در غروب تنهایی .... آفتابم بدهید

با مرگ در خاک ... نقابم بدهید

                                        باز در آغوش مادر ... خوابم بدهید

   + مسیح اسمعیلی ; ۸:٥٢ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٢٦ اردیبهشت ۱۳۸٦
comment نظرات ()

 

من امشب اعتراف خواهم کرد

باری بردوشم سنگینی می کند

خسته ام

شعرهایم همه خشک شده اند

گم شده ام در خاطره ها

من

آخرین نظاره گر ضجه های مرگ درونم

خوابهایم پریشان

شبیه وسوسه ای تازه است

هوای خانه دم دارد

دلم

برای خودم تنگ شده

...

به نجوا اعتراف می کنم

من آخرین بوسه نمناک خداوندم....

   + مسیح اسمعیلی ; ٧:٥٦ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٢٥ اردیبهشت ۱۳۸٦
comment نظرات ()

اعجاز

دلبسته شدم تا نکشم ناز خودم را

مدیون توام وسعت اعجاز خودم را

ازياد تو و نام تو شعرم شده سرشار

در آينه ات تا کنم ابراز خودم را

مدهوشم ودلواپسم ای دوست کجایی؟

تا غرق تماشا شوم آغاز خودم را

 

   + مسیح اسمعیلی ; ۳:۳٥ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٢۳ اردیبهشت ۱۳۸٦
comment نظرات ()

گورمن!

گور من کجا خواهد بود؟

                     بردامنه آن کوه بلند

                                       درگلوگاه ماه

                                               زیر نگاه خورشید

                               یا

درآسمانی خشک

                      گرفتارمیان کشمکش

                                          آخرین زمزمه صبح سپید

                          شایدم

دروسط جنگلی سرد وسیاه

                    کنار لاشه پرپر شده مرغ سحر خوان !

گور من کجا خواهد بود؟

   + مسیح اسمعیلی ; ۱٢:٢٩ ‎ب.ظ ; شنبه ۱٥ اردیبهشت ۱۳۸٦
comment نظرات ()

 

دشت دل ما باز زمستانی است

                    از عشق نصیب ما دریای طوفانی است

در حسرت روزهای با تو بودن

                                 باز هم هوای دل ما بارانی است

   + مسیح اسمعیلی ; ۱۱:۱٥ ‎ق.ظ ; جمعه ۱٤ اردیبهشت ۱۳۸٦
comment نظرات ()

 

تورا بخیر

ماراهوای بهار

تورا بخیر

مارا خون جگر

تورا بخیر

مارابارش تقدیر

تورا بخیر

ماراصبح خاکستر

تورا بخیر

ماراتشنگی دیدار

تورا بخیر

مارابهار بی حضور

تورا بخیر

مارا........

   + مسیح اسمعیلی ; ۱۱:۳٧ ‎ق.ظ ; شنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸٦
comment نظرات ()

 

در سرزمین غریب
گاهی که از تو دورم
و در زمانی فراموش
در عمق سکوت می نگرم و
تو
******
و
آشنایی نیست
اینجا
تنها
نور ماه
مرا می شناسد

 

 

 

   + مسیح اسمعیلی ; ٩:۱٩ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ٦ اردیبهشت ۱۳۸٦
comment نظرات ()

چيزی شبيه يک شعر کلاسيک

شب پر از تنهایی و این اشکهای آشناست

وقت اقرار گناهان، گریه های بی صداست

من میان شب شکستم ،هیچ کس یادم نکرد

پشت این شبها نشستم ،صبح بیدارم نکرد

من حضور عاشقم را پشت شب گم کرده ام

دیگر این من نیستم،خود را تجسم کرده ام

مانده ام تنها وسرگردان در تکاپوی زمان

خسته ام ،آشفته همچو برگ زردی در خزان

   + مسیح اسمعیلی ; ۸:٠۱ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٥ اردیبهشت ۱۳۸٦
comment نظرات ()

 

خسته ودیوانه

من همیشه آشفته

درونم ویرانه

کاش می فهمیدم

من

مکافات چه کسی را می دهم

باز پس؟!

   + مسیح اسمعیلی ; ۸:٥٩ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٤ اردیبهشت ۱۳۸٦
comment نظرات ()

 

یک پنجره برای من کافیست

تا ببینم

بشنوم

یک پنجره تا

دستهای کوچک تنهایم

را به سوی مهربانی مکرر آسمان باز کنم

یک پنجره برای من کافیست

تا میزبان خورشید باشم

در انتهای قلب زمین

زیر سایه های درختان کاغذی

...

یک پنجره برای من کافیست

   + مسیح اسمعیلی ; ۸:۱٦ ‎ق.ظ ; شنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۸٦
comment نظرات ()