بـــرهنه در بـــاد

جامانده ای در مرز جغرافیایی جنون

بهانه ی ....

تا دربه دری من راهی نمانده

فرصت صدا گذشت

فرصت نگاه

 نیز وامانده زیر آوار ویرانه های ذهن

***

فرو ریخته ام بی تو

هیچ از من باقی نمانده

جز نیم سایه ای به خون نشسته ، تلخ ، ...

 ***

 کابوسهای بیداری را می نویسم

چه فرقی می کند برای تو ...؟

فقط بگو از کدامین راه بروم ؟

تا با عذابم نیامیزی!

   + مسیح اسمعیلی ; ۱٢:٥۳ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٢٩ فروردین ۱۳۸٧
comment نظرات ()

نخستین طرح!...آب و خاک

به سان

آذرخشی

بی رعد

شعله می کشد

بر همه ی

معصومیت خراشیده ام

با آن

ناخن های انگشت نما...

   + مسیح اسمعیلی ; ۳:٢٢ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٢٦ فروردین ۱۳۸٧
comment نظرات ()

میوه ممنوعه !!!!

  
... بعد ایستاد و نیم نگاهی به راه کرد

نفرین آخرین خودش را به ماه کرد

او دل به حرفهای کسی خوش نکرده بود

خندید تلخ و ... سوختنم را نگاه کرد

او باغ آرزو ، همه بر باد داده بود

پروا نداشت قلب مرا هم سیاه کرد

آن شب ،خراب و خیس و پریشان و مست بود

حوا به ذهنش آمد و فکر گناه کرد

حوا رسید : میوه ی ممنوعه ی گناه

حوا رسید و عیش تو را روبراه کرد

حالا ببین چه مانده ازآن عشق آتشین ؟

عشقی که سینه را پر از اندوه و آه کرد

دستت به دست من ، دل تو جای دیگرست

حوا ! کجای کار دلم اشتباه کرد؟



پ.ن:
این شعر قدیمی ولی چون دوسش دارم و یه جورای من و به وجد میاره دوباره گذاشتمش !!!!!!!
این هم نشانی از  خود شیفتگی ...

   + مسیح اسمعیلی ; ۱:٠٦ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢٠ فروردین ۱۳۸٧
comment نظرات ()

اندوه پنهان

http://www.foto.ir/Photos/Gallery/28607.jpg 

من ابری ام ،ابری که امشب آب خواهم شد

در انتـهای ایـن ســفــر،سـیـلاب خواهم شد

 

هــرچـنـدآرامــم ولــی در روشــنــای صــبــح

فــواره آشــوب هــا در خــواب خــواهــم شد

 

در کــــارزار زنــــدگـــی جـــنــگــــــاورم امـــا

بـا ســرنــوشت تـلـخ خــود پرتاب خواهم شد

 

تنـها به جـرم زنده بودن ...جرم من این است!

دریــا نـمـی خـواهـد مـرا ،مــرداب خواهم شد

 

بـــا یـــاد آن انـــدوه پــنــهــان در نـــگـــاه تـــو

هرنیمه شب بیخواب...نه بی تاب خواهم شد

 

ای شـــاعر انـــدوهــگیــن...روزی کــه بــازآیی

نیــلــوفــر آن چـشـمــه مــهـتـاب خــواهم شد

   + مسیح اسمعیلی ; ۱٢:٢٦ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ۱٥ فروردین ۱۳۸٧
comment نظرات ()

ما به مستی ،جام جم برداشتیم 1

 این بادها که می وزند

                   در  تاکستان های چشمانت 

                                        دریغ از بوی پیراهنی

                                                          از آن شاخه های آبستن  انگور

به همین سادگی

                           گم ات کردم

 حال که رد بوسه های پنهانی ات را  می گیرم

                                 می رسم به هلهله فرشتگان هوا

                                         به واژه های سرگردان ِ برآمده از دل  طوفان

 به همین سادگی

گم ام کردی؟!

   + مسیح اسمعیلی ; ۱۱:٠۳ ‎ق.ظ ; شنبه ۱٠ فروردین ۱۳۸٧
comment نظرات ()

وقتی مرا نمی خوانی... شعر گویای احوالم می شود

بنشین  به  تعبیری  خوش

بنویس  به  خطی  دگر

"هرگز  به  دنبال  من  نگرد"

تا  من که در کوچه  باغ  تنهایی  خویش

خیالت  را

تنگ به سینه می فشارم

رها  کنم

این  شعر و  شاعری  را ...

   + مسیح اسمعیلی ; ۱۱:٤٤ ‎ب.ظ ; شنبه ۳ فروردین ۱۳۸٧
comment نظرات ()