بـــرهنه در بـــاد

جامانده ای در مرز جغرافیایی جنون

شما گمان کنید...هذیان شنیده اید !!!!

دلتنگ تر از هـمیشه  می نـوشت

یک نامه از جهنمِ من تا ته ِ بهشت

بانوی پریشان شبهـای دغـدغـه

             بر برگ برگ درختان چنین نوشت

خـیال خـوشـی بـود ....گـذشـت

آشفته تر از من، در مـاه اردیبهشت

هرچند مـی سـاخت بـرای  هـر شـعـر

همیشه مصرع آخر را ... خشت به خشت

           ***     

                                  

بانو! چه ساده ولی بـا کمی پریشانی

نمی خواهد بگوید این بود، تهِ سرنوشت

   + مسیح اسمعیلی ; ۱٢:۳٩ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۱ اسفند ۱۳۸٦
comment نظرات ()