بـــرهنه در بـــاد

جامانده ای در مرز جغرافیایی جنون

دچارم!!!

من مانده ام با نگاهی که در غمت بی قرار است


                                    با چشم هایی که بیزار از هرچه باغ و بهار است


دلتنگی گنگ باران ، در یک غروب بهاری


                               یک پنجره باز و خاموش ، یک پنجره که دچار است


دلتنگ تر از پلنگم در دره ی زخم و مهتاب


                                         دلتنـگی و انتـظارم بیرون ز حد شمار است


یادی پریشان و تلخم ، در معبر خیس باران


                                      شعری که بی تو همیشه در قابی از انتظار است

 

   + مسیح اسمعیلی ; ٥:۱۸ ‎ب.ظ ; جمعه ۱٠ اسفند ۱۳۸٦
comment نظرات ()