بـــرهنه در بـــاد

جامانده ای در مرز جغرافیایی جنون

هنوز نام ام را با گناه پاک می کند!!!!

از  نگاه خسته ام

می کند عبور

قاب یک انتظار

در این حوالی

دراین  توالی

به هیئت هوس‌ ِ نوازش ساق و ساقه‌ای

آهسته

بر خلاف تمام ِ ثانیه ها

من نیز یک زنم

پر از وسوسه های غروب و شعر

هر چند اشاره های دارد

شیطان

از خوشه ی انگور

نه سیب سرخ و گندم سوده

در عبور از لا به لای تـو

وسط متن عاشقانه ی

اسیر دلدادگی خویش

لبریزم از  جنین ِ نارسی

- که دارم -

این التهاب باکره هاست

در مشق  عاشقانه الفاظ         

می سپارند

بکارت را به دست عشق

سبکبار

بی بهانه

برگ ریز!!!

      

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   پ.نوشت:

                "هرگز کسی این چنین فجیع به کشتن خویش بر نخاست

                                                                                                   که من به زنده گی نشستم !

  ا.شاملو

 

   + مسیح اسمعیلی ; ۱:۱٧ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ٩ خرداد ۱۳۸٧
comment نظرات ()