بـــرهنه در بـــاد

جامانده ای در مرز جغرافیایی جنون

کافی ست

کافی ست

            زانو بزنم و زمزمه کنم

ساده و دوست داشتنی

پیش از آغاز کوچ ....

 

آرامش می آمد، شعر می آمد،

تمام نیاز من گم می شود

به خاطر آغوشی که باز می کنی

 

من حرف به حرف تو را به خاطر سپرده ام

هنگامی که نگاه کردی بر من

                     بی چشمداشت، یک نفس...

 

گفتی:هوای نفست مثل همه روزهای خوب

                                               بوی پلک های جبرئیل می دهد

 

باش و بگذار نفس در هوای تو باشد
                                    که بودنت آیه خواستن


و من به خواهش تو نفس می کشم
                       رها که می شوی، گم می شوم
                                                پس رها شو در تنم
                                                         تا گم شوم در هوایت

 

 

 

 

پی نوشت :

              مدتی ست که روح من

                              چنان چون خیال من

                                           تهی ست ...تهی ..تهی

                                                        «شیرکوبیکس»

 

 

 

 

 

 

   + مسیح اسمعیلی ; ۱٢:۳٩ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱٩ تیر ۱۳۸٧
comment نظرات ()