بـــرهنه در بـــاد

جامانده ای در مرز جغرافیایی جنون

از دست خویشتن فریاد...

شب عجب فرصتی است برای دلتنگی های شیرین دائمی

همین طور که نشسته ام و سکوت مرموز شب به زخمه سه تار و آوازی می شکند

 یا وقتی که در جذبه عظمت یک شعر غوطه ورم؛

 تنم از رعشه غمی که نمی دانم از کدام پس کوچه روحم سرزده می لرزد.

به عمق سخن شیخ اجل پی می برم که:

 

" همه از دست غیر می نالند

                                       سعدی از دست خویشتن فریاد"

 

دلتنگی های شبانه، شب های دلتنگی، افکار آشفته، حافظ، رباعیات خیام، شعر، داستان، وبگردی ، نوشتن، خواندن، زمستان و لولیان شهرام ناظری...

شب پر از بی ریایی ست

 شب دروغ نمی گوید

 فریب نمی دهد در پس کلمات دلنشین

 شب غر نمی زند

شب با من است

شب تنها فرصتی است که برایم مانده ...

این خلسه های شبانه، این رنج های طرب انگیز، این دلتنگی های

 بی دلیل، این عریانی بی شرم ذهن، این فراقت خیال

 شب برای روبرو شدن با خودم، غنیمت شمردن صحبتم!!!

 

******

شب است

             ماه گیسو گسترانید 

                                         بر دوش باد

               همه جا پر است      

                                     از بوی آشنایی    

 

 دلم  می خواهد

                      کوچه ها را

یک به یک پرسه  زنم

                            در این حوالی

 

خانه ی همسایه عزیز منست !
                         سلام برمجنونِ دیوار به دیوار

                                                              همین دیوار...           

 

 

 

 

دل نوشت :

خیزیم و دمی زنیم پیش از دم صبح

                                    کین صبح بسی دمد که ما دم نزنیم

   + مسیح اسمعیلی ; ۱٢:٠٠ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٢٥ تیر ۱۳۸٧
comment نظرات ()