بـــرهنه در بـــاد

جامانده ای در مرز جغرافیایی جنون

پرسه در دیار خدایان - قسمت اول

29 تیر ماه – دهلی

عصر امروز به دیدن معبد هنومان در نزدیکی هتل رفتم معبدی  بامزه شبیه   مجسمه غول پیکری به رنگ نارنجی که سری  میان دو پایش بود با دهانی باز و ردیفی از دندانهای سفید که باید از میان این همین دهان باز  اذن دخول به داخل معبد را می یافتی !!

 هانی مان

در کنار در ورودی کفشداری معبد بود درست شبیه کفشداری امامزاده های وطنی چون با کفش اجازه ورود به هیچ معبدی را ندارید .

پس از زیارت حضرت هنومان رفتم به سراغ شاعر  پارسی گو عبدالقادر بیدل دهلوی

 آرامگاه بیدل در  باغی زیبا  با علف های هرس نشده و درختان سبز سر بر افراشته در کنار بقعه سبز رنگی که  دوستداران افغان  بیدل در سال 1374ه.ق برایش بنا کرده اند و تابلوی که بر روی آن چنین حک شده :

باغ بیدل

این گلستان غنچه های بسیار دارد ، بو کنید

در همین جا بیدل ما هم دل گم کرده است

 البته نا گفته نمانده که این تابلو توسط امام علی رحمانف  رئیس جمهور تاجیکستان در طی یک سفر رسمی در ششم آگوست 2006 نصب شده است .

در کنارآرامگاه بیدل ، عرفا و شیوخ  بزرگ نام دیگری هم خفته اند اما یکی از آنان اسم و رسم قابل توجهی داشت .

شیخ نورالدین ملک یارپران !!!!

شیخ نورالدین ملک یارپران

خدایش اسم بامسمایی دارد .

بگذریم از یار و دلدار ...

پس از زیارت بیدل رفتم به دیدن  بزرگترین معبد دنیا

معبد آکشاردام Akshardham که نشانگر ده هزار سال از فرهنگ هند می باشد

 

معبد آکشاردام

این معبد که آمیخته ای از تکنولوژی و معماری نوین می باشد توسط بیش از ۱۱،۰۰۰ کارگر و معمار هندی ساخته شده است. 

اطراف این معبد محل هایی برای آموزش دینی وجود دارد.- عین شبستان های حوزه علمیه قم !!!

در این معبد  تناسخ را نیز به تصویر کشیده اند در صحنه ای  بودا در حال نیایش است و فیل ها برای او میوه آورده اند.

 بنا از سنگ و تمام کنده کاری شده و حتی یک قسمت صاف هم  روی آن  نمی توانید پیدا کنید.

مجسمه مقدس سای بابا  (ساخته شده از طلا) درون معبد قرار دارد .

و زیبایی فوقع العاده این معبد همیشه در  گوشه  گوشه  ذهنم باقی خواهد  ماند .

 

ادامه دارد ...

 

پی نوشت :

بهترین روز اقامتم در دهلی بود.

 

 

   + مسیح اسمعیلی ; ٦:۱٢ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٦ امرداد ۱۳۸٧
comment نظرات ()