بـــرهنه در بـــاد

جامانده ای در مرز جغرافیایی جنون

دلتنگ ام

به پاس همه ی نگاه های دلتنگ و رنجش های تو

و دیوانگی های من

 

پیامبر شب های دلتنگی ام

در تلاطم آغوشت

                     وحشت‌زده از طوفان نیمه‌شب

در مشق عاشقانه الفاظ

                       بی توشه ، بی برگ

                                          سفر می کنم تا سبز !

                                                                               تا زرد!

 

پی نوشت:

دل که می گیرد

           تاوان ِ دلی ست

که تو می گیری

باقی

حاشیه ی رودی ست

                             روان

که تنها

              مرا در تو

                        دور می کند.

 

"ایرج صف شکن"

 

   + مسیح اسمعیلی ; ۱:٤٤ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٢۸ شهریور ۱۳۸٧
comment نظرات ()