بـــرهنه در بـــاد

جامانده ای در مرز جغرافیایی جنون

دفترم بوی پیراهن یوسف را می دهد !!!!!

ای که منظور ببینی و تأمل نکنی/گر تو را قوت این هست مرا امکان نیست
درد دل با تو همان به که نگوید درویش/ای برادر که تو را درد دلی پنهان نیست

                                                                                               
(سعدی)

 

کاش نامت با من بود

تا دلم را پاره پاره کنند

باز نفس های گرم ات خوابم را بیآشوبد

بره های چشمان ات گرگ شوند

و زیبایی معصومانه ام را شکارگر

شیرین شیرین  به زنجیر کشیدی ام

 بی که بدانی

تو یوسف نه!

 بلکه دامی بوده ای به وسعت شب و روز

و عشق :

خانه ای که  نه تو را جای ماندن می بخشید

 و  نه مرا  پای رفتن ....

کاش دوباره زلیخا بودم

 

 

پی نوشت :

این خط خطی قدمتی دوساله دارد اما دلم می خواهد دوباره خوانده شود .

 

   + مسیح اسمعیلی ; ۱٢:۱٦ ‎ب.ظ ; جمعه ۱٢ مهر ۱۳۸٧
comment نظرات ()