بـــرهنه در بـــاد

جامانده ای در مرز جغرافیایی جنون

هزار سال تمام !

میان خوابهای کودکی کابوس زده

 

شاعرانه

 

کلامی بنویس

 

تا در هیبت کولی های سرگردان

 

باز  گناه را تفسیر کنم

 

میان خواب و بیداری

 

سرشارم از بوی گونه هایت و گندم

 

 اما

 

حالا هزار سال تمام

  

 نه نصیبی مانده

 

 نه سببی 

  

 چیدن

 

سیب های سرخ رسیده را ...

 

 

 

 

 

پی نوشت:

من بودم و دوش آن بت بنده نواز

از من همه لابه بود و از وی همه ناز

شب رفت و حدیث ما به پایان نرسید

شب را چه گنه حدیث ما بود دراز

 " مولانا"

 

   + مسیح اسمعیلی ; ۱٢:۳٤ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ٢ آبان ۱۳۸٧
comment نظرات ()