بـــرهنه در بـــاد

جامانده ای در مرز جغرافیایی جنون

نابخشوده

«خواهر زوئه می‌گفت هر دانه برف با آن یکی فرق دارد درست مثل آدمها که جای همدیگر را نمی‌توانند بگیرند.»      

                                                                     برف/خولیا آلوارس

 

کسی را نخواهم بخشید

نه آخرین بوسه را

نه ساعت های بیهوده انتظار را

در تقلای معصومانه روسپیان ارزان

نه فریادهای بدمستی های عشق های کال ِ جامانده

بر بالین تمام فاحشه های شهر

خالی نمی شوم از همهمه ها

شاید...

تو از نابهنگامِ تقدیر آمدی

مرا به واژه ها  بسپاری

 اما نه !

کسی را نخواهم بخشید

در آیه ، آیه شعرهای دلتنگی ام

 

 

 

 

این روزها:

تو آبی و من آتش، من وصل نمی‌خواهم

این سوختنم خوشتر از سردی و خاموشی

                                                                         «سایه»


و شاید:

چنانت دوست می‌دارم که وصلم دل نمی‌خواهد

کمالِ دوستی باشد مرا از دوست نگرفتن

                                                                                                 «سعدی» 

   + مسیح اسمعیلی ; ۱٢:۱۸ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٦ آبان ۱۳۸٧
comment نظرات ()