بـــرهنه در بـــاد

جامانده ای در مرز جغرافیایی جنون

دلتنگم آنچنان که اگر بینمت به کام....

پس کجاست؟
چند بار 
خرت و پرت‌های کیف باد کرده را
زیر و رو کنم. . .

(یادداشت‌های گم‌شده-قیصر امین‌پور)

 

 

 

در هوای آن روزها

                      می گذرد
                               خلاصه ی خیال نا تمامی

                                                                از تو
در بارش بوسه ی خیس

                          بر پوست تنم

                                     و لرزش نگاه بی امانم

                                                     در هُرم نفس های تو

 

 

 

پی نوشت:

کجاست حدود این  دلتنگی. . . کدام آرش در سینه‌ام دست به چله برده‌است که شاه‌تیر این همه غم تا عمر دارم در خاک هیچ سرزمینی آرام نخواهد گرفت. . .

   + مسیح اسمعیلی ; ۸:۱٧ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱۳ خرداد ۱۳۸۸
comment نظرات ()