بـــرهنه در بـــاد

جامانده ای در مرز جغرافیایی جنون

آنجا کسی دلتنگ می شود!

انسان تنها «به دست خدا منزوی شده است»

اکتاویو پاز

 

 

 

هر روز تو در من  جا می مانی

وهر شب من

                ادامه خودم را

درخواب هایی

                 که چشمانم را

به غم می نشاند

                        می بینم

-تاحضور مبهم فرداهای دور!-

درسکوت تلخ  بیداری

     من هی خودم را ...

            راه می آورم

                              و تو را ...

که تکه تکه های مرا

                    تماشا می کنی

                                             از دور..

 

 

 

 

پی نوشت:

نه ٬ هنوز مانده تا ماه کامل شود . پس چرا ... ؟ چرا اینطور بی تاب شده ام باز ؟ می دانم ـ می دانی ـ دلم تنگ شده ... تلخ شده ام ٬ نه؟ چیزی نیست ... پس می نویسم ....نوشتن خوب است لابد ! برای تویی که تصویر قامت بلندت را در خم آن کوچه ی تاریک گوشه ی دلم قاب گرفته ام ...می نویسم!

   + مسیح اسمعیلی ; ۱۱:٥٧ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٢٥ آذر ۱۳۸۸
comment نظرات ()