بـــرهنه در بـــاد

جامانده ای در مرز جغرافیایی جنون

خدا را هزار بار شاکرم...

آن پریشانی شب‌های دراز و غم دل

همه در سایه گیسوی نگار آخر شد

 

 

 

 

هزار بار شاکرم تو را ... هزاران هزار بار... که در این روزهای خاکستری امید را به من برگرداندی !....می دانم که هستی ....و به همین دلخوشم !

بهترین دی ماه زندگی ام را برایم رقم زدی!...  زمانی که دیدم برق چشمانش و خنده های همیشگی اش پابرجاست.... نفیسه ام ....پس هزاران بار فریاد می زنم:

خدا را هزار بار شاکرم...

                  خدا را هزار بار شاکرم...

                                     خدا را هزار بار شاکرم...

                                                                  خدا را هزار بار شاکرم...

 

 

   + مسیح اسمعیلی ; ٩:٢٤ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٢ دی ۱۳۸۸
comment نظرات ()