بـــرهنه در بـــاد

جامانده ای در مرز جغرافیایی جنون

باکره گی سکوت در تپش ابرها!

 

 

چندین گاه می‌دانستم که من او را می‌خواهم، او مرا پیش از من خواسته بود و از من هیچ در نخواسته بود!

از لوایح عین القضات

 

 

 

 

 

 

در میان پنجره ی رو به مه

                         بر آستان خانه ی تو

پشت هر باران

                         دریا را می تکانم

تا وقتی مرگ می‌آید

                            خلاصه کنم

کلمات روحم را

                             در دریا ...

 

 

 

 

 

پی نوشت:

من یک دنیا کتاب نخوانده و فیلم ندیده دارم !.. یاریگری هست ؟! مرا آیا....

 

   + مسیح اسمعیلی ; ۱٢:٠۳ ‎ق.ظ ; یکشنبه ۱۳ دی ۱۳۸۸
comment نظرات ()