بـــرهنه در بـــاد

جامانده ای در مرز جغرافیایی جنون

چه خوبست که تو نزدیکی...

تمامی بدبختی آدمی فقط از یک چیز ناشی می‌شود، این که او ناتوان از آرام گرفتن در اتاقش است!

«پاسکال»

 

 

 

 

گناه کبیره است

که پنهان می کند

تو را

در انحنای شب واژه ها

صدای تو

          برهنه گی آب و یادواره ات

                                                 غزل های آه

هنوز تا هنوز

                    تاب می خورم

در گرگ و میش

               به انتها رسیدن گیسوانم

                                                  که گره  خورده اند

                                                                           بر دستان تو!

 

 

 

پی نوشت:

عجیب دلم می‌خواهد برای کسی نامه بنویسم،

 

 

   + مسیح اسمعیلی ; ۱٢:٤٤ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۳٠ فروردین ۱۳۸٩
comment نظرات ()