بـــرهنه در بـــاد

جامانده ای در مرز جغرافیایی جنون

و تکرار می شود

 

شاید شعر

 نتیجه ی احساس ظلمی

 بی دلیل و بی انتهاست ...

                       

       " بیژن جلالی "

 

 

 

 

 

 

شب را حمل می کنم

 هم تاریخ با کابوس های ماندگار

  در آن عصر زمستانی

 که دروغ می وزید

 در بلاتکلیفی یک سلام  

 بی هیچ افتخاری

 در آن فضای تنگ

 کسی تقویم را جا گذاشت؟ در روزهای من

 تکه ،تکه

 با قلبی مندرس

 در پس تصویری طولانی

 با سرگیجه ای نمناک و

 حماقتی پا بر جا 

   + مسیح اسمعیلی ; ۱٠:٢٧ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٢٧ خرداد ۱۳٩٢
comment نظرات ()