بـــرهنه در بـــاد

جامانده ای در مرز جغرافیایی جنون

...

عشقم فقط تو هستی ، در اوج خودپرستی

خواهم وصال و مستی از یار می پرستی

وصلی چشید ه ام من کز آن رخ دل انگیز

یادی بماندِ  بر دل از آن شب شور انگیز

سوزش بماند بر دل در آن دیار غمگین

چون یار بُرد با خود ....آن آشنای دیرین

چون برد  با خودش دل ،سوزی نهاد بر دل

دل را بسوخت آسان رحمی نکرد بر دل

یادش بماند در ذهن چون خواب خوب دیدن

راهی ندارد این دل جز خون دل بخوردن

غمگین ترین ترانه روز وداع باشد

ما را جز این نباشد تقدیر ماست باشد

   + مسیح اسمعیلی ; ۸:٤٦ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٢٤ امرداد ۱۳۸٦
comment نظرات ()