بگذار سپیده بدمد!!

وسوسه ی باد و من رها

             در تکرار ِ تلخ ِ ترانه ها ی تو

                                         چه قدر مانده است؟!

                                                         تا ازبوس وآغوش پرم کنی؟!! 

 که  تاب ندارم

                 - دلم دیوانه ست -

                                       بگذار سپیده بدمد!

            نرم

                                      لطیف                                                                         عاشقانه

 در این آسمان  آبی ِ عریان

                              تا عطر داغ گونه های کالم

         خوابت را نوازش کنند

                                                   با بوسه ای آفتابی !!!   

/ 16 نظر / 3 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ماه پیشونی

روان پریشی بنده رو نباید که ببرین به همه ملت اعلام کنین! کار خوبی نکردی! شایدم کار خوبی کردی! اصلا این چه کاری بود که کردی! اگه اعلام آمادگی کنی، حتما روان پریشی اون نوشته ها رو بهتون توضیح میدم...البته اگه دلم بخواد! تا اطلاع ثانوی از [گل] خبری نیست!

دلتنگ دلتنگی های آسمان

شايد تمام زيبايي همين لحظه هاي بی تابی است... انتظار سرانگشتان نوازشگر, يا بوسه اي از "گونهاآي کال". شايد!

شايد تمام زيبايي همين لحظه هاي بی تابی است... انتظار سرانگشتان نوازشگر, يا بوسه اي از "گونه اي کال". شايد!

آرش

و آغوشت اندک جایی برای زیستن...

مه

بگذار سپیده بدمد .........

باوه یال

سلام و ارادت با غزلی بروزم لطفا از مطالبتون هم استفاده بردم و سپاس

بیتا

مسیح عزیز بگذار عاشقانه بی تاب باشی برای گونه های کال صبور باش میوه ای در دل خواهد رویید تا ابد و جاودانه عاشق خواهی ماند

بنام پسر

گرفته است دلم از جهان خاموشان دلم گرفته من از ، خویشتن فراموشان صدای کیست که در گوش باد می پیچد صدای کیست بگوئید ! پنبه در گوشان!؟ کسی نبود در آن دورها که می دیدید کسی نبود در اندیشه های گل پوشان؟ کجا ، نبود ! همین جا کنار پنجره بود در التهاب گل از شرم غنچه ای جوشان! ستاره نیست نه این اوست اینکه آمده است درون سینه خیل ستاره بر دوشان! نسیم و بوی خوش کیست ؟ آه ! ای مردم ! که برده است قرار از قرار مدهوشان؟ دلم دوباره سبک آمد و سبکتر شد که دید صفت آن مهربان بد پوشان! دلم چگونه بگیرد ؟؟؟ که گرم آمده است هوا چه خوب در آغوش گرم آغوشان! × درون سینه خیل "ستاره بر دوشان"...اشاره ای نیز هست به "سرهنگ" که از ناگزیری شاعرانه بجای خورشید بر دوش آمده ...ولی می رساند! برای شما آرزوی خوشبختی و سربلندی دارم!

دلتنگ دلتنگی های آسمان

"یک مشت پروانه تمام سهم کودکی تنها از پرسه های نيمروزی روزهای گرم تابستان." "پروانه" - آخرین دستنوشته "دلتنگ دلتنگی های آسمان" - بهانه دیدار شما را دارد...

نیکو

اندکی صبر سحر نزدیک است... سلام مسیح جان مثل همیشه زیبا و با احساس نوشتی ممنون که دعوتم کردی با بهترین ارزوها[گل]