روزهای پایانی

بوی ِ آویشن کوه های دور را می دهد
زنی 
که هر صبح 
به دوش می‌کشد
چمدانی لبریز ِ روزمر‎گی ‎...

/ 3 نظر / 10 بازدید
با افتخار شما دعوتيد

در آستانه فصل رويش دوباره ، خانواده اي مجازي تشكيل داده ايم براي باهم بودن و آن را "ماباهم" ناميده ايم تا محلي باشد براي رفع خستگي ها و دلتنگي ها و تنهايي ها از شما بزرگوار نيز دعوت مي كنيم به خانواده ي "ماباهم" ملحق شويد تا "ماباهم" را ما با هم بسازيم

محبوبه

زنی روز ها را به مرگ می سپارد یکی پس از دیگری لبریز از تکرار ... زیبا بود مثل همیشه [گل]

غریبه

اگه توی بند اول شعر؛به جای "می داد" ؛"می دهد" بیاد بهتر نیست؟ تازه بوی آویشن کوههای دور که خیلی خوبه با روزمرگی نسبتی نداره سبز باشید.