سفرم را از میان ابدیت پی می گیرم

تنها

جاده را

نفس می کشم

- در این وادی بی رهگذر-

در آغوش خورشید ِ

پ

          ا

                   ر

                             ه

پ

          ا

                   ر

                             ه

و

مکث آسمان ابری !

 

/ 13 نظر / 6 بازدید
نمایش نظرات قبلی
احمد

سلام دوست خوب ريبا بود... و پر از نگفته های که نمی توان بر زبان آورد... به اميد روزگار به شخن در آمدن

حامد

سلام به دوست عزيزم مسيح اميدوارم حالت خوب باشه... مطالبت مثل هميشه خوندنی و جالبند يه خورده آپيدم خواستی يه سری بزن

آمی

سلام مسيح جون ... اولا سروده ات بسيار دوست داشتنی و زيباست مثل هميشه ، خصوصا عنوانی که برای اين اميد خفته انتخاب کردی ... ممنون و سپاس فراوان از احوال پرسی ات ... اصلا باورم نمی شد ... خلاصه خيلی خوشحالم کردی ، اينجوری : فدايت ... فعلا بای

رويا

دلم برای باران تنگ است از اين سکوت از اين بی ابری

باران

ترک برمی دارم می شکنم خورد می شوم باشد عيبی ندارد در زمين تکثير می شوم

سميه

چقدر سخته برای اینکه دوباره بخواهم تکرار کنم: دوستت دارم با صدای آهسته

نیکو

سلام خیلی زیبا بود برای تو هم زیبا تر شده ریتمش بهتر شد ........... ممنون که خبرم کردی و ببخش که دیر کردم

فرزاد

با عرض سلام به شما دوست عزيز ممنون از لطف و بزرگواری شما دوستان بسيار زيبا و کوتاه و پر معنا .برقرار باشی

مهدی

سلام مسيح جان ممنون از اينکه به من سر ميزنی نمی دونم چرا دل و دماغ مشاعره ندارم! حتی حال به روز کزدن وبلاگم و نداشتم!!! اما امشب بالاخره بروزش کردم. ممنون ميشم اگه رو کار من نقد بزنی يا علی

نسرين

سلام شب بارانی عاشق خوب در میدان دل می تازی مبارک باشد ...