هربار...

بعد از هر خداحافظی 
دستهایم 
قطره قطره 
آب می شوند 
بی اختیار 

/ 3 نظر / 8 بازدید
محمدرضا

این متنت چقدر خوب بود ... از اونا بود که روش ارزش داره قشنگ فکر کنی ... [فرشته] قلم خوبی دارید ... [گل]

یه آشنا

خوندن شعرهای شما اگرچه لفاظی قشنگیه ولی بیشتر منو یاد سریالهای فارسی وان و پی ام سی و ... میندازه عشقهای مثلثی- دروغهای ابلهانه و شهامت های کور...

گندم

حساس و ظریف و زیبابود.احساس به لفاظی خوشایند نمیشه که جنسش ازنوره،ازلطافت و زیباییه.شعرزاییده ی زیباییه اگربه لفظ زیبا وگرنه ،بازهم خوشاینده.دوست داشتم شعرتون رو و لطافت طبعتون رو که قطعا" نیکویی از نیکویی برمیخیزه که ازکوزه همان تراود که دراوست.موفق باشید.