به کسی که سی سالگی را به دوش کشید...

در تلاطم دستانم

به وقت نیامدن

مرگ بالامی رود

 در سینه ام

پشت پلک های مضطرب تو

به هجای بلند  بی کسی

تا صبح

در چشم های آبستن من

زنی  گیسو  داده  به سمت ابر و  باد


/ 18 نظر / 2 بازدید
نمایش نظرات قبلی
شهین غمگسار

از سر بچگی تا ته پیری انتظار.... این روزها چرا حال همه اینجوریه؟

...

صداقت هم چیز خوبیه!؟

خبرنگار

سلام جالب بود به ما هم سر بزن با تشکر

اساذنا

عوامل اميدساز: 1. شناخت و كشف استعداد و توانايي ما و بهره‌وري از آن ما و تمركز بيشتر به اين توانايي‌ها. 2. داشتن هدف (هدف جزئي و كلي). 3. اعتماد به نفس. 4. به شكست به عنوان آخرين راه حل نگاه نكردن بلكه عبرت و مقدمه‌اي براي رسيدن به پيروزي دانستن. عوامل اميد سوز: 1. عدم شناسايي توانايي‌هاي فردي. 2. بي‌توجهي و كوچك شمردن موفقيتها. 3. بزرگ نمايي نقاط ضعف. 4. نداشتن هدف مشخص در زندگي. 5. نداشتن اعتماد به نفس و خوداتكايي.

اکبر

" چشم های آبستن" شاعرانه است... البته شاعرانگی هم ریشه ی عمیقی توی واقعیت داره! به نظرم اینجا بیشتر از شاعرانگی زنانگی هست و این هم البته قشنگه. این به دوش کشیدن سی سالگی هم حکایتیه ها... من الان 8روزه به دوش میکشمش...

بوسه های خشمگین

سلام فوق العاده است پر از تصاویر زیبا و جذاب امیدوارم روز به روز پیشرفت کنی خوشحال می شم اگه به وبلاگ منم سری بزنی

...

به کسی که سی سالگی را بر دوش کشید...!!!؟؟؟

بلوط

سلام شما خيلي وقته نيستيداينقدر كه در خونه ي مارو گل گرفتن ولي مادوباره همه جار وشستیم balootesakht.blogfa.com منتظرتون خواهم بود